Rookgasontzwaveling

Deklagen en binnenbekleding
In de rookgasontzwavelingsinstallatie (FGD) van een kolengestookte energiecentrale worden rubber deklagen, deklagen van zink en glasblokken toegepast ter bescherming tegen erosie en corrosie. Er gelden strenge vereisten zodat de deklagen en binnenbekleding garant staan voor een lange levensduur van de centrale, zelfs onder extreme chemische condities. Een deklaag die niet naar behoren beschermt, kan ernstige financiële gevolgen hebben. Om deze problemen te ondervangen heeft KEMA het Kenniscentrum Coatings & Linings opgericht. De ruime ervaring die we hebben opgedaan bij de toepassing van deze deklagen en binnenbekleding wordt momenteel ook succesvol ingezet in een uitgebreid scala aan andere toepassingen.

Rubber deklagen
Het succes van de rubber deklagen wordt nog verder vergroot door de onderlinge samenwerking tussen ontwerpers, bouwkundige engineers, fabrikanten, leveranciers en eigenaars van de centrale. In de praktijk wordt de levensduur van rubber deklagen beperkt door een combinatie van factoren, zoals verhoogde temperatuur, mechanische slijtage, verkeerde materiaalkeuzen, constructie en vormgeving, en onjuiste toepassing en reparaties. Door de rubber deklagen aan te tasten, kan het corrosiemedium steeds dieper tot het rubber doordringen. Op den duur vormen zich blaasjes met het corrosiemedium als inhoud die vervolgens openspringen waardoor het medium het staal kan bereiken. Dit kan aanzienlijke corrosieschade veroorzaken waardoor de gehele centrale mogelijk uit bedrijf moet worden genomen. KEMA voert regelmatig tests en inspecties uit om te bepalen in welke mate het corrosiemedium tot de rubber deklaag is doorgedrongen; op basis van deze tests kan KEMA u adviseren ten aanzien van de restlevensduur van deze binnenbekleding. Het testen van rubber deklagen kan destructief worden uitgevoerd, waarbij monsters worden verwijderd voor onderzoek in het laboratorium, of door middel van niet-destructieve technieken, waarbij de originele deklaag ter plaatse wordt onderzocht. U vindt een beschrijving van deze procedures in het door KEMA opgestelde "Handboek Coatings en Linings".

Zelfherstellende materialen
Zelfherstellende materialen vormen sinds kort een uitbreiding op al bestaande structurele materialen. Deze materialen beschikken over het vermogen defecten te signaleren en repareren. Dit zelfherstellend vermogen komt nog niet voor in bestaande kunstmatige materialen, aangezien de kennis van de basiswerking nog niet voorhanden is. Men denkt dat zelfherstellend gedrag in alle grote materiaalklassen kan worden bewerkstelligd: polymeren, metalen, beton- en civieltechnische materialen, composieten en laminaten. KEMA is momenteel betrokken bij de ontwikkeling van zelfherstellende materialen voor toepassing in FGD-installaties.