De effectiviteit van een installatie die NOx uit de rookgassen van een kolencentrale haalt, kan sneller afnemen wanneer biomassa aan de kolen wordt toegevoegd. Dit betekent dat de katalysator in DeNOx-installatie sneller vervangen moet worden. Deze extra investeringen vallen normaal echter weg tegen de extra opbrengsten die
meestoken oplevert. 

Naar verwachting zullen binnen een aantal jaar alle Nederlandse kolencentrales voorzien zijn van een DeNOx­-installatie, als gevolg van strengere wetgeving. Tot nu toe beschikt ons land over twee installaties die deze verzurende stof uit rookgassen haalt. Tegelijk staat de beperking van de CO2-uitstoot hoog op de milieuagenda. Het meestoken van biomassa is één van de manieren om dit te bewerkstelligen. Deze twee maatregelen staan op gespannen voet met elkaar.

Wachten
Het hart en het meest kwetsbare onderdeel van de DeNOx-installatie is de katalysator. De katalysator werkt het best bij temperaturen vlak na de verbranding en voor de rookgasreiniging. Door het meestoken van biomassa, komen stoffen in het rookgas terecht die de katalysator vervuilen. Het ware beter te wachten met het verwijderen van NOx tot na de reiniging. Dan is de temperatuur echter zover gedaald dat de rookgassen opnieuw verhit zouden moeten worden hetgeen zeer kostbaar is. 

Afname werkzaamheid
KEMA heeft gedurende anderhalf jaar met verschillende katalysatoren in de Maasvlaktecentrale de afname van de activiteit nauwkeurig onder de loep genomen. In deze centrale is nog geen DeNOx-installatie maar worden wel zo’n 10 procent allerhande secundaire brandstoffen waaronder biomassa meegestookt. De resultaten zijn vergeleken met de DeNOx-installaties van vergelijkbare centrales en geëxtrapoleerd. Bij ‘nette’ stookcondities blijkt de activiteit langzaam maar zeker af te nemen tot de katalysator na 5 tot 10 jaar vervangen moet worden. Door het meestoken van 10 procent biomassa is de afname in activiteit 10 procent groter waardoor vervanging of reactivering eerder nodig is. 

Gerechtvaardigd
Deze snellere afschrijving betekent een kostenpost voor de elektriciteitsproducent. Daar staat tegenover dat de verminderde uitstoot van CO2 weer extra geld in het laatje brengt. Gezien de huidige ontwikkelingen lijkt deze vervroegde afschrijving bedrijfseconomisch gerechtvaardigd. Wat exact de financiële gevolgen zijn wordt bepaald als de laatste metingen later dit jaar zijn afgerond.